Dag 8 & 9 Tsumago - Reizen en Festival

Vanuit Yudanaka zouden we richting Kyoto vertrekken, met onderweg nog een overnachting in Tsumago. Tsumago is een klein dorpje 'met maar 6 huizen' zoals onze reisleider het typeerde. In werkelijkheid zijn er wel wat meer huizen, maar het dorpje was wel veel kleiner dan Yudanaka. Na ongeveer 4 uur in de trein gezeten te hebben en vele malen overgestapt te zijn kwamen we eindelijk in Tsumago aan. Daar kwamen we erachter dat er die avond een klein festivalletje zou zijn, de kraampjes werden al opgebouwd. Tsumago heeft min of meer 1 "lange" winkelstraat waar veel houtwerkjes zoals bakjes en stokjes werden verkocht. Hier hebben we even rondgewandeld en gesnuffeld.

De huizen waar we zouden gaan slapen waren nog best wel ver weg bleek na met 10kg de steile hellingen opgesjouwd te zijn, en ik twijfelde of ik nog een keer die hele afstand dubbel wilde afleggen om naar dat festival te gaan. Het was schat ik zo'n 33 graden daar, dus we besloten ons na de klim eerst maar even op te frissen. Al snel werd het eten opgediend wat echt super lekker was, ik vond het zelfs lekkerder dan in Yudanaka, al was mam het daar volgend mij niet helemaal mee eens. Om 19:00 zou de groep verzamelen om naar het festival te gaan en ik had in eerste instantie maar besloten om niet mee te gaan en een beetje te relaxen. In tweede instantie bedacht ik me en ging ik toch maar mee, want onze reisleider had het voor elkaar gekregen om een busje voor de terugweg te regelen en ik kon niet tegen het gevoel iets te zullen missen. 

Ik ben zó blij dat ik die keuze gemaakt heb! Het festival was was WAANZINNIG leuk! De sfeer was geweldig, mannen liepen met een mikoshi (draagbare shinto shrine) heen en weer in de winkelstraat waarbij ze een brabbeltaaltje uitsloegen; ik verstond alleen dat ze ergens dag tegen zeiden...

Bij de kraampjes kon je eten halen en proberen visjes te vangen met een soort van papieren netje. Ik heb er twee gevangen en de twee netjes die het mogelijk maakten mee genomen ^^

De mensen waren ontzettend enthousiast dat er buitenlanders aanwezig waren. We kregen vanalles in onze handen gedrukt; waaiers, sake, netjes om mee te vissen... Ook waren er een aantal mensen in yukata (zomer kimono) die maar wat graag met ons op de foto wilden. De meisjes waarmee we op de foto zijn gezet hebben wel 10 keer dankjewel tegen ons gezegd! We raakten aan de praat met een 21-jarig meisje die ook op het festival was en goed engels sprak. Het was dan ook heel jammer om om 21:00 afscheid te moeten nemen. Onze gids vond het het leukste festival waar hij ooit geweest was, en aangezien hij wel redelijk wat ervaring heeft met de Japanse festivals en mijn eigen ervaring met deze geloof ik hem meteen ;)

Om 6:00 ging de wekker, zodat we op tijd konden beginnen met het programma van die dag. Na het ontbijt (wat ook heerlijk was) vertrokken we om half 8 naar Magome. Dit deden we wandelend, want het pad tussen Tsumago en Magome is een deel van een heel oud pad tussen Kyoto en Tokyo en de dorpjes waren vroeger dan ook rustpunten. De wandeling ging over een "berg" (zo voelde het althans) maar het was het wel waard. De watervallen waren heel leuk en ergens halverwege was een theehuisje waar een man ons ontving met snoepjes en warme thee. Grappig voor ons was dit dezelfde man die de vorige avond ons de sake in handen had geduwd ^^. Tijdens het theedrinken vertelde hij dat hij een kater had en hij heeft ook een liedje voor ons gezongen. Vol goede moed gingen we daarna verder met de wandeling, al kwamen we al snel op zo'n beetje het steilste stuk van de wandeling wat met de rugzak zwaar was. De voldoening was groot eenmaal aangekomen in Magome, waar we nog even door een winkelstraatje gewandeld zijn richting de bus, die ons naar het treinstation zou brengen, die ons weer naar Kyoto bracht. In Kyoto met de Shinkansen aangekomen kregen we een klap in het gezicht, letterlijk. Het was 37 graden, de gevoelstemperatuur nog hoger. Plakkend van het zweet liepen we naar het hotel, waar mams koffer nog niet stond (we hadden ze vooruitgestuurd) maar de mijne wel. Mam dacht meteen het ergste, maar ik had er niet echt een slecht gevoel bij. De koffer werd inderdaad even later gebracht. Er was bij een tempel een marktje waar we even langs wilden, ze zouden er Yukata's hebben, en ik wilde er nog graag eentje. Helaas was het marktje al aan het afbreken toen wij aankwamen, waardoor de sfeer niet meer was wat het geweest moet zijn. Ook kon ik geen mooie passende yukata vinden. Maar the shaved ice was wel lekker. Daarna zijn we nog naar een sushi bar gegaan met bijna de hele groep, het was nog lekkerder dan de sushi bar die we in Tokyo hadden bezocht. Mam en ik zijn daarna nog een winkelcentrumpje ingegaan, waar het heel gezellig was, met ook veel souvenirwinkeltjes. Voldaan gingen we daarna weer terug naar het hotel om de koffers een beetje te sorteren.

Dag 7 Haiku

In the busy street

We see girls in yukata

The God is honored 

Dag 6 Haiku

Learning how to swim

The monkey dives deep

Some things are born natural

Dag 6 & 7 Yudanaka - Apen, Onsens, Meertjes en Vuurvliegjes

Na Tokyo gingen we met de Shinkansen naar het noorden, naar een dorpje genaamd Yudanaka waar ze vele badhuizen hebben. We zouden daar met de groep gesplitst in tweeën bij mensen in huis komen. Eerst moesten we daarvoor nog overstappen op een klein treintje waar je aan de voorkant nog allemaal glas hebt, waardoor je 180 graden uitzicht hebt. Dit leverde dan ook veel mooie kiekjes op ^^

Vanuit de trein werden we met een busje naar boven gebracht om de bekende berber apen (makaki) te zien. De apen baden in het warme water van de heetwaterbronnen, maar dit doen ze vooral in de winter om op te warmen, voor de toeristen gooien ze wat boerin het bad zodat ze erin gaan. Er waren veel jonkies en eentje moest nog leren zwemmen, wat veel komische situaties opleverde, maar hij leerde het relatief snel. We liepen na het park weer terug naar beneden en werden naar ons huis gebracht, de afslag bij de tweede rode brug. Ook hoorden we dat er ergens dichtbij nog vuurvliegjes te zien waren, een zeldzaam fenomeen in Japan, ze zijn maar drie weken per jaar te zien. Dit zouden we 's avonds gaan doen zodat je ze goed kan zien. De middag hadden we min of meer vrij om bij te komen van het drukke Tokyo en te badderen in de Onsens. Het is bij Onsens zo dat je je eerst moet wassen voordat je het hete bad in gaat, want een bad is niet om je in te wassen, maar om in te ontspannen. Je wilt dan niet in andermans vuil zitten. Het bad bij ons in huis was uitzonderlijk heet en we hebben dan ook eerst heel wat koud water moeten toevoegen. Na het bad ging mam even rusten ivm haar heup, die gelukkig al een stuk beter was dan gister. 

Om exact zes uur werd het eten opgediend, wat bestond uit een stuk of 10 bakjes met vanalles erin. Het smaakte allemaal heel erg goed!

Rond 9 uur gingen we richting de vuurvliegjes, wat spectaculair was, maar niet op de foto te zetten jammer genoeg... Overal liepen klassen in hun schooluniform, en de kleintjes waren super schattig, dus we besloten dat we er eentje mee naar huis zouden nemen ^^

We sliepen in originele bedden, op tatami matten. Het is een heel leuk idee, maar de realiteit was hard, letterlijk en figuurlijk. Met onze super-de-luxe matrassen in NL is platliggen op een klein dun matje niet echt een optie meer, maar we hebben het overleefd. 

De volgende dag gingen we met de bus naar 2000 meter hoogte om een uurtje te wandelen. De natuur was echt astnonishing, met een prachtig meertje en veel groen. Normaal ben ik niet zo van het wandelen, maar dit had ik niet willen missen. Na de wandeling namen we de bus terug Nasr beneden. Iemand van de groep wilde weer even terug naar de kamer en moest dus weer bij de rode brug uitstappen maar ze drukte 'een brug te vroeg' op de s

 In Obuse heeft een grote Japanse artiest gewoond en je kon o.a. zijn huis bezichtigen en een museum bezoeken waar vele werken van hem hangen. Ook zijn we naar een brouwerijtje geweest, al was er eigenlijk alleen een winkeltje, waar je wat sake kon kopen. Ik vind sake dus echt niet lekker, ik weet niet waar het naar smaakte, maar de 20% alcohol was wel te merken. Met de hitte buiten had je al na 2 slokken warme oortjes. Na de musea zijn we nog even door een winkelstraatje geslenterd en toen weer met de trein terug gegaan zodat we op tijd voor het eten zouden zijn. Wederom was het heel speciaal. 

's Avonds gingen mam en ik nog de straat in om wat Onsens te bezoeken en te stempelen (bij elke onsen viel een stempel te halen) wat heel leuk was. We zijn zogezegd heerlijk schoon gaan slapen

Dag 5 Haiku

Colors everywhere

The shop clerks bid you welcome 

Should I buy something?

Dag 4 Haiku

Walking one more step

Pains the whole body

Very slow the trees whisper 

Dag 5 Tokyo - Nikko en Yokohama

Vandaag gingen we naar Nikko. We deden dit met de Shinkansen, een supersnelle trein waar Japan beroemd om is. Nikko ligt ongeveer 130 km ten noorden van Tokyo en hier bevinden zich een aantal van Japans mooiste historische bezienswaardigheden. Wij gingen specificiek naar het Nikko National Park, dat beroemd is om zijn onsen, warme bronnen. Ook zijn er in het park een aantal opzienbarende tempels te zien. Vlak voordat je bij het park binnenkomt is er een hele beroemde brug, die oorspronkelijk gebouwd was in 1636, maar herbouwd na een vloed in 1907. De brug verwijst naar een legende, waarin de 8e-eeuwse priester Shodo Shonin de rivier op de ruggen van twee grote slangen was overgestoken. 

In het park, dat overigens ook op de Werelderfgoedlijst staat, begonnen we te lopen naar wat op de kaart een hele grote tempel leek te zijn, en kwamen we erachter dat die tempel er normaal ook gestaan zou hebben, maar ivm restauraties hebben ze er een gebouw omheen gebouwd (supergroot) met de opdruk van de tempel erop. Dat vond ik denk ik wel het meest speciaal aan de tempel, naast de vele versieringen op de voorwerpen die je wel kon zien. Tegenover de tempel kon je een zen-tuin bezoeken, wat bijzonder mooi en rustgevend was. Gezien de tijd (we wilden nog graag naar Yokohama) besloten we nog 1 grote tempel te bezoeken (shinto) die ontzettend beroemd is. Vooral om een van de versieringen (waar de tempel bijzonder rijk aan is) is deze heel beroemd, namelijk drie aapjes op een rij met de ene de handjes voor de ogen, de ander voor de mond en de derde voor de oren. Overal in het tempelcomplex waren de details uitzinnig en er was ontzettend veel bladgoud aanwezig. Ook was daar het graf van Ieyasu, een krijgsheer in de tijd van de warring states. Om bij dit graf te komen moest je onder een poort door met daarop de befaamde slapende kat (nemurineko) die geluk zou moeten brengen. In tegenstelling tot de tempel was Ieyasu's graf heel somber aangekleed, wat het wat meer diepte gaf. In eerste instantie konden we die poort niet vinden, waardoor we twee keer alle trappen op en af moesten lopen. Hierdoor deed mam zich pijn in haar heup door (we hopen) een spier te verrekken (en niet te scheuren)

Nu moesten we snel terug zien te komen bij het treinstation zodat we voordat de winkels sluiten in Yokohama aan zouden komen, waar we graag een horloge zaak wilden bezoeken. De shinkansen zat ontzettend vol, alle gangpaden stonden vol met mensen. Mam en ik zijn maar ergens op de grond gaan zitten aangezien onze voeten nogal pijn deden na het harde lopen om de trein te kunnen halen. Na 2 keer overgestapt te zijn kwamen we aan in Yokohama, waar we overstapten op de metro richting Queens square. Queens square bleek drie hoge gebouwen te zijn, die in elkaar over liepen, ontzettend gave architectuur. Helaas werd ons daar bij de toeristeninformatie verteld dat de winkel waar we speciaal voor gekomen waren net een week geleden gesloten was. Daar baalden we ontzettend van natuurlijk. We besloten er maar het beste van te maken en daar maar een beetje rond te kijken. We kwamen een hele aparte snoepwinkel tegen waar we een aantal mierzoete dingen hebben weten te halen, wat ook wel nodig was, want we aten tot noch toe te weinig waardoor we af en toe veel te weinig suiker in ons bloed hadden. Ook kwamen we een paar leuke oorbellen tegen en zagen we een gigantisch reuzenrat dat bij een pretpark hoorde aan de overkant van de rivier waar het Queens square gebouw uitzicht op had. Ook daar was een man bezig zijn publiek te vermaken met kunstjes, deze keer met drie houte blokken die draaiden en zwierden door de lucht. Ik wilde mam nog een keer meenemen naar een restaurantje waar ik zaterdag gegeten had. Veel groepsleden leken daar hetzelfde over te denken want we kwamen tegelijk aan bij dat restaurantje waardoor we met z'n allen aan een grote tafel konden gaan zitten. Het eten was echt verrukkelijk! Jammer genoeg kreeg mam steeds meer pijn in haaf heup en eenmaal in het hotel teruggekeerd kon ze nog amper lopen. Voor dinsdag moesten we de koffers inpakken en dit ging dan ook zeer moeizaam, ook omdat ze door al die souvenirs alweer een stuk voller waren geworden. Ronden 1en konden we eindelijk goed en wel gaan slapen en ontdekten we dat het bedlampje wél uitkon...

De computer wordt momenteel leeggemaakt zodat er wat meer foto's op passen die toegevoegd kunnen worden aan de blog, hopelijk kan ik de komende dagen de foto's gaan bijvoegen!