Dag 11 Kyoto - Yukata, Manga, Katten en enorme Ijsco's

Ik wilde nog graag een yukata, omdat dat eerder niet gelukt was, en we op hef festival in Tsumago een aantal hele mooie gezien hadden. Op internet hadden we een winkel in Kyoto opgezocht en ik had de plaats op de kaart aangestreept zodat we er makkelijk konden komen. We kwamen er dan ook zonder problemen (gelukkig). De winkel was prachtig, en de kimono's en yukata's ook. De winkel had wel 6 verdiepingen volgens mij, allemaal met kimono's en dergelijke. Ze hadden ze van alle soorten en maten. Ook de yukata's die ik zo mooi vind hadden ze daar, en deze pasten stukken beter. We werden geholpen door een vrouw die echt alles voor ons wilden doen, maar niet echt Engels sprak. Deze werd later vervangen door een vrouw die dat wel kon en ook praatgraag was. We hebben heel leuk met haar kunnen kletsen. Ze vertelde ons dat kimono's voor "single ladies" vaak fellere kleuren en lange mouwen hebben, en voor getrouwde vrouwen wat rustiger en kortere mouwen. Voor het afrekenen had de winkel nog een aparte accountant in dienst, wat ik redelijk bijzonder vond. Maar ze tikte als een beest op haar rekenmachine, echt idioot snel. 

's Middags gingen we naar het manga museum met wat groepsgenoten van ons (mede mangaliefhebbers). Echt honderdduizenden mangaboekjes hadden ze daar, en ook een zaal met uitleg over de globale feitjes. Bijvoorbeeld dat een editor veel invloed heeft op de inhoud van de strip (indeling van de pagina's en verhaallijn e.d.) en hoe de manga zich ontwikkeld had in de loop van de jaren. We konden ons daar ook intekenen om een manga/anime tekening van ons te laten maken, wat de anderen en ik natuurlijk gedaan hebben. Omdat de wachtlijst best lang was besloten we in de tussentijd ergens anders naartoe te gaan. Mam wilde naar een ander museum terwijl ik met de anderen meeging om wat van het winkelcentrum te zien. 

Dit waren meerdere overdekte winkelstraten, waar ik met mam (bleek achteraf) vanaf de andere kant al een keer ingelopen was eerder die week. De andere 3 (ik ga even over op de bijnamen die we voor elkaar gebruiken, ik ben omgedoopt tot Rise omdat Stef -no game no life- mijn naam zo onthouden had) hadden de vorige dag een leuk cafeetje gezien waar we nu naartoe gingen. Na even gezocht te hebben kwamen we uit bij een cafeetje waar ze een 'Crazy Big Parfait' op de kaart hadden staan, en dat was ie ook. We kregen 'em met z'n vieren niet op...

Na de Crazy big parfait gingen we door naar een ander cafeetje, maar een hele speciale; namelijk een kattencafé. Het idee is dat je een drankje drinkt tussen de katten, 10-20 schatte ik. Je kan dan met de katten spelen en ze aaien (oppakken was weer niet toegestaan). Er was een jonkie die ontzettend enthousiast achter de draadjes aanging en een paar katten die ongelooflijk groot waren. Bijna halve tijgers, maar deze lagen voornamelijk te pitten. We hadden voor een halfuur betaald, want het was best prijzig, ik denk rond de 1000¥ (Ongeveer 7 euro) maar weet het niet meer helemaal zeker. 

We gingen daarna langzaam aan terug naar het museum, maar kwamen onderweg nog een soort arcade tegen, dat wil zeggen, een groot aantal grijpautomaten en andere gelijksoortige machines. Hier hebben we enige tijd doorgebracht met het proberen te pakken te krijgen van anime figuurtjes en knuffels. Kef (niet Stef ;) ) had redelijk veel geluk en ik daardoor ook, want hij wilde de -überschattige- knuffel niet. Swieber (Swieber niet stelen! Swieber niet stelen!  - Stal een chipsje geloof ik) won een sleutelhanger met een animefiguur erop. 

Na weer een tijdje gelopen te hebben kwamen we terug binnen bij het manga museum, waar we de wachttijd (ik en Swieber waren na de jongens) overbrugden door een manga in elkaar te zetten op de computer en wat te kopen in de museumshop. De artiesten die de tekeningen maakten waren echt ongelooflijk snel, in 20 minuten hadden ze je helemaal nagetekend en ingekleurd en het zag er echt supergaaf uit! 

Mam wilde 's avonds nog naar een soort voorstelling in Gion (Geisha wijk) met de theeceremonie en allerlei andere culturele dingen, en daar zijn we met z'n allen naartoe gegaan. We kwamen bij de voorstelling ook andere mensen van onze groep tegen, maar de voorstelling zelf was niet geheel geweldig. Het was heel erg toeristisch, en van de theeceremonie kon je niet so heel veel zien als je niet rechts in de zaal zat. De voorstelling was om 20:00 afgelopen en we hadden nu wel honger gekregen, maar we konden geen ramentent in Gion vinden, dus hebben we vlak bij ons hotel gegeten, in een restaurantje waar je in automaten aan moest geven wat je hebben wilde en dat meteen betaalde, waarna je de bonnetjes afgaf aan de ober. Alleen waren de automaten alleen in het Japans, waardoor ik ijskoffie bestelde in plaats van cola, en ook het gerecht was niet geweldig, in de kip zaten nog pezen en dergelijke... Ik was blij toen ik het op had

Daarna gingen we terug naar het hotel om nog even te ontspannen en te gaan slapen