Dag 8 & 9 Tsumago - Reizen en Festival

Vanuit Yudanaka zouden we richting Kyoto vertrekken, met onderweg nog een overnachting in Tsumago. Tsumago is een klein dorpje 'met maar 6 huizen' zoals onze reisleider het typeerde. In werkelijkheid zijn er wel wat meer huizen, maar het dorpje was wel veel kleiner dan Yudanaka. Na ongeveer 4 uur in de trein gezeten te hebben en vele malen overgestapt te zijn kwamen we eindelijk in Tsumago aan. Daar kwamen we erachter dat er die avond een klein festivalletje zou zijn, de kraampjes werden al opgebouwd. Tsumago heeft min of meer 1 "lange" winkelstraat waar veel houtwerkjes zoals bakjes en stokjes werden verkocht. Hier hebben we even rondgewandeld en gesnuffeld.

De huizen waar we zouden gaan slapen waren nog best wel ver weg bleek na met 10kg de steile hellingen opgesjouwd te zijn, en ik twijfelde of ik nog een keer die hele afstand dubbel wilde afleggen om naar dat festival te gaan. Het was schat ik zo'n 33 graden daar, dus we besloten ons na de klim eerst maar even op te frissen. Al snel werd het eten opgediend wat echt super lekker was, ik vond het zelfs lekkerder dan in Yudanaka, al was mam het daar volgend mij niet helemaal mee eens. Om 19:00 zou de groep verzamelen om naar het festival te gaan en ik had in eerste instantie maar besloten om niet mee te gaan en een beetje te relaxen. In tweede instantie bedacht ik me en ging ik toch maar mee, want onze reisleider had het voor elkaar gekregen om een busje voor de terugweg te regelen en ik kon niet tegen het gevoel iets te zullen missen. 

Ik ben zó blij dat ik die keuze gemaakt heb! Het festival was was WAANZINNIG leuk! De sfeer was geweldig, mannen liepen met een mikoshi (draagbare shinto shrine) heen en weer in de winkelstraat waarbij ze een brabbeltaaltje uitsloegen; ik verstond alleen dat ze ergens dag tegen zeiden...

Bij de kraampjes kon je eten halen en proberen visjes te vangen met een soort van papieren netje. Ik heb er twee gevangen en de twee netjes die het mogelijk maakten mee genomen ^^

De mensen waren ontzettend enthousiast dat er buitenlanders aanwezig waren. We kregen vanalles in onze handen gedrukt; waaiers, sake, netjes om mee te vissen... Ook waren er een aantal mensen in yukata (zomer kimono) die maar wat graag met ons op de foto wilden. De meisjes waarmee we op de foto zijn gezet hebben wel 10 keer dankjewel tegen ons gezegd! We raakten aan de praat met een 21-jarig meisje die ook op het festival was en goed engels sprak. Het was dan ook heel jammer om om 21:00 afscheid te moeten nemen. Onze gids vond het het leukste festival waar hij ooit geweest was, en aangezien hij wel redelijk wat ervaring heeft met de Japanse festivals en mijn eigen ervaring met deze geloof ik hem meteen ;)

Om 6:00 ging de wekker, zodat we op tijd konden beginnen met het programma van die dag. Na het ontbijt (wat ook heerlijk was) vertrokken we om half 8 naar Magome. Dit deden we wandelend, want het pad tussen Tsumago en Magome is een deel van een heel oud pad tussen Kyoto en Tokyo en de dorpjes waren vroeger dan ook rustpunten. De wandeling ging over een "berg" (zo voelde het althans) maar het was het wel waard. De watervallen waren heel leuk en ergens halverwege was een theehuisje waar een man ons ontving met snoepjes en warme thee. Grappig voor ons was dit dezelfde man die de vorige avond ons de sake in handen had geduwd ^^. Tijdens het theedrinken vertelde hij dat hij een kater had en hij heeft ook een liedje voor ons gezongen. Vol goede moed gingen we daarna verder met de wandeling, al kwamen we al snel op zo'n beetje het steilste stuk van de wandeling wat met de rugzak zwaar was. De voldoening was groot eenmaal aangekomen in Magome, waar we nog even door een winkelstraatje gewandeld zijn richting de bus, die ons naar het treinstation zou brengen, die ons weer naar Kyoto bracht. In Kyoto met de Shinkansen aangekomen kregen we een klap in het gezicht, letterlijk. Het was 37 graden, de gevoelstemperatuur nog hoger. Plakkend van het zweet liepen we naar het hotel, waar mams koffer nog niet stond (we hadden ze vooruitgestuurd) maar de mijne wel. Mam dacht meteen het ergste, maar ik had er niet echt een slecht gevoel bij. De koffer werd inderdaad even later gebracht. Er was bij een tempel een marktje waar we even langs wilden, ze zouden er Yukata's hebben, en ik wilde er nog graag eentje. Helaas was het marktje al aan het afbreken toen wij aankwamen, waardoor de sfeer niet meer was wat het geweest moet zijn. Ook kon ik geen mooie passende yukata vinden. Maar the shaved ice was wel lekker. Daarna zijn we nog naar een sushi bar gegaan met bijna de hele groep, het was nog lekkerder dan de sushi bar die we in Tokyo hadden bezocht. Mam en ik zijn daarna nog een winkelcentrumpje ingegaan, waar het heel gezellig was, met ook veel souvenirwinkeltjes. Voldaan gingen we daarna weer terug naar het hotel om de koffers een beetje te sorteren.

Dag 7 Haiku

In the busy street

We see girls in yukata

The God is honored 

Dag 6 Haiku

Learning how to swim

The monkey dives deep

Some things are born natural

Dag 6 & 7 Yudanaka - Apen, Onsens, Meertjes en Vuurvliegjes

Na Tokyo gingen we met de Shinkansen naar het noorden, naar een dorpje genaamd Yudanaka waar ze vele badhuizen hebben. We zouden daar met de groep gesplitst in tweeën bij mensen in huis komen. Eerst moesten we daarvoor nog overstappen op een klein treintje waar je aan de voorkant nog allemaal glas hebt, waardoor je 180 graden uitzicht hebt. Dit leverde dan ook veel mooie kiekjes op ^^

Vanuit de trein werden we met een busje naar boven gebracht om de bekende berber apen (makaki) te zien. De apen baden in het warme water van de heetwaterbronnen, maar dit doen ze vooral in de winter om op te warmen, voor de toeristen gooien ze wat boerin het bad zodat ze erin gaan. Er waren veel jonkies en eentje moest nog leren zwemmen, wat veel komische situaties opleverde, maar hij leerde het relatief snel. We liepen na het park weer terug naar beneden en werden naar ons huis gebracht, de afslag bij de tweede rode brug. Ook hoorden we dat er ergens dichtbij nog vuurvliegjes te zien waren, een zeldzaam fenomeen in Japan, ze zijn maar drie weken per jaar te zien. Dit zouden we 's avonds gaan doen zodat je ze goed kan zien. De middag hadden we min of meer vrij om bij te komen van het drukke Tokyo en te badderen in de Onsens. Het is bij Onsens zo dat je je eerst moet wassen voordat je het hete bad in gaat, want een bad is niet om je in te wassen, maar om in te ontspannen. Je wilt dan niet in andermans vuil zitten. Het bad bij ons in huis was uitzonderlijk heet en we hebben dan ook eerst heel wat koud water moeten toevoegen. Na het bad ging mam even rusten ivm haar heup, die gelukkig al een stuk beter was dan gister. 

Om exact zes uur werd het eten opgediend, wat bestond uit een stuk of 10 bakjes met vanalles erin. Het smaakte allemaal heel erg goed!

Rond 9 uur gingen we richting de vuurvliegjes, wat spectaculair was, maar niet op de foto te zetten jammer genoeg... Overal liepen klassen in hun schooluniform, en de kleintjes waren super schattig, dus we besloten dat we er eentje mee naar huis zouden nemen ^^

We sliepen in originele bedden, op tatami matten. Het is een heel leuk idee, maar de realiteit was hard, letterlijk en figuurlijk. Met onze super-de-luxe matrassen in NL is platliggen op een klein dun matje niet echt een optie meer, maar we hebben het overleefd. 

De volgende dag gingen we met de bus naar 2000 meter hoogte om een uurtje te wandelen. De natuur was echt astnonishing, met een prachtig meertje en veel groen. Normaal ben ik niet zo van het wandelen, maar dit had ik niet willen missen. Na de wandeling namen we de bus terug Nasr beneden. Iemand van de groep wilde weer even terug naar de kamer en moest dus weer bij de rode brug uitstappen maar ze drukte 'een brug te vroeg' op de s

 In Obuse heeft een grote Japanse artiest gewoond en je kon o.a. zijn huis bezichtigen en een museum bezoeken waar vele werken van hem hangen. Ook zijn we naar een brouwerijtje geweest, al was er eigenlijk alleen een winkeltje, waar je wat sake kon kopen. Ik vind sake dus echt niet lekker, ik weet niet waar het naar smaakte, maar de 20% alcohol was wel te merken. Met de hitte buiten had je al na 2 slokken warme oortjes. Na de musea zijn we nog even door een winkelstraatje geslenterd en toen weer met de trein terug gegaan zodat we op tijd voor het eten zouden zijn. Wederom was het heel speciaal. 

's Avonds gingen mam en ik nog de straat in om wat Onsens te bezoeken en te stempelen (bij elke onsen viel een stempel te halen) wat heel leuk was. We zijn zogezegd heerlijk schoon gaan slapen

Dag 5 Haiku

Colors everywhere

The shop clerks bid you welcome 

Should I buy something?

Dag 4 Haiku

Walking one more step

Pains the whole body

Very slow the trees whisper 

Dag 5 Tokyo - Nikko en Yokohama

Vandaag gingen we naar Nikko. We deden dit met de Shinkansen, een supersnelle trein waar Japan beroemd om is. Nikko ligt ongeveer 130 km ten noorden van Tokyo en hier bevinden zich een aantal van Japans mooiste historische bezienswaardigheden. Wij gingen specificiek naar het Nikko National Park, dat beroemd is om zijn onsen, warme bronnen. Ook zijn er in het park een aantal opzienbarende tempels te zien. Vlak voordat je bij het park binnenkomt is er een hele beroemde brug, die oorspronkelijk gebouwd was in 1636, maar herbouwd na een vloed in 1907. De brug verwijst naar een legende, waarin de 8e-eeuwse priester Shodo Shonin de rivier op de ruggen van twee grote slangen was overgestoken. 

In het park, dat overigens ook op de Werelderfgoedlijst staat, begonnen we te lopen naar wat op de kaart een hele grote tempel leek te zijn, en kwamen we erachter dat die tempel er normaal ook gestaan zou hebben, maar ivm restauraties hebben ze er een gebouw omheen gebouwd (supergroot) met de opdruk van de tempel erop. Dat vond ik denk ik wel het meest speciaal aan de tempel, naast de vele versieringen op de voorwerpen die je wel kon zien. Tegenover de tempel kon je een zen-tuin bezoeken, wat bijzonder mooi en rustgevend was. Gezien de tijd (we wilden nog graag naar Yokohama) besloten we nog 1 grote tempel te bezoeken (shinto) die ontzettend beroemd is. Vooral om een van de versieringen (waar de tempel bijzonder rijk aan is) is deze heel beroemd, namelijk drie aapjes op een rij met de ene de handjes voor de ogen, de ander voor de mond en de derde voor de oren. Overal in het tempelcomplex waren de details uitzinnig en er was ontzettend veel bladgoud aanwezig. Ook was daar het graf van Ieyasu, een krijgsheer in de tijd van de warring states. Om bij dit graf te komen moest je onder een poort door met daarop de befaamde slapende kat (nemurineko) die geluk zou moeten brengen. In tegenstelling tot de tempel was Ieyasu's graf heel somber aangekleed, wat het wat meer diepte gaf. In eerste instantie konden we die poort niet vinden, waardoor we twee keer alle trappen op en af moesten lopen. Hierdoor deed mam zich pijn in haar heup door (we hopen) een spier te verrekken (en niet te scheuren)

Nu moesten we snel terug zien te komen bij het treinstation zodat we voordat de winkels sluiten in Yokohama aan zouden komen, waar we graag een horloge zaak wilden bezoeken. De shinkansen zat ontzettend vol, alle gangpaden stonden vol met mensen. Mam en ik zijn maar ergens op de grond gaan zitten aangezien onze voeten nogal pijn deden na het harde lopen om de trein te kunnen halen. Na 2 keer overgestapt te zijn kwamen we aan in Yokohama, waar we overstapten op de metro richting Queens square. Queens square bleek drie hoge gebouwen te zijn, die in elkaar over liepen, ontzettend gave architectuur. Helaas werd ons daar bij de toeristeninformatie verteld dat de winkel waar we speciaal voor gekomen waren net een week geleden gesloten was. Daar baalden we ontzettend van natuurlijk. We besloten er maar het beste van te maken en daar maar een beetje rond te kijken. We kwamen een hele aparte snoepwinkel tegen waar we een aantal mierzoete dingen hebben weten te halen, wat ook wel nodig was, want we aten tot noch toe te weinig waardoor we af en toe veel te weinig suiker in ons bloed hadden. Ook kwamen we een paar leuke oorbellen tegen en zagen we een gigantisch reuzenrat dat bij een pretpark hoorde aan de overkant van de rivier waar het Queens square gebouw uitzicht op had. Ook daar was een man bezig zijn publiek te vermaken met kunstjes, deze keer met drie houte blokken die draaiden en zwierden door de lucht. Ik wilde mam nog een keer meenemen naar een restaurantje waar ik zaterdag gegeten had. Veel groepsleden leken daar hetzelfde over te denken want we kwamen tegelijk aan bij dat restaurantje waardoor we met z'n allen aan een grote tafel konden gaan zitten. Het eten was echt verrukkelijk! Jammer genoeg kreeg mam steeds meer pijn in haaf heup en eenmaal in het hotel teruggekeerd kon ze nog amper lopen. Voor dinsdag moesten we de koffers inpakken en dit ging dan ook zeer moeizaam, ook omdat ze door al die souvenirs alweer een stuk voller waren geworden. Ronden 1en konden we eindelijk goed en wel gaan slapen en ontdekten we dat het bedlampje wél uitkon...

De computer wordt momenteel leeggemaakt zodat er wat meer foto's op passen die toegevoegd kunnen worden aan de blog, hopelijk kan ik de komende dagen de foto's gaan bijvoegen!

Dag 4 Tokyo - Koen en Akihabara

Vandaag zouden we met de groep nog een tempel bezoeken, een hele mooie boeddhistische met rechtsachter een shinto om de boeddhistische tempel te beschermen. De tempel werd druk bezocht door de Japanners, waarschijnlijk omdat het weekend is. Dichtbij de tempel was een soort marktje met allerlei spullen, yukatas (zomer kimono's), waaiers, eten, sleutelhangers en allerlei andere leuke dingetjes. Hier hebben we ongeveer veertig minuutjes rondgekeken schat ik. Bij de verzamelplaats bleek de pleister om de teen waar een redelijk grote blaar op zit (hij weet zich telkens te hervullen :S) losgeraakt te zijn. Van een reisgenoot mocht ik gelukkig een blarenpleister lenen die vocht uit de blaar opneemt. De pleister heeft het redelijk lang uitgehouden, maar helaas moest ik hem toch 's middags afdoen omdat deze ook niet helemaal goed wou blijven zitten. 

Na de tempel splitste de groep op en mam en ik gingen naar Ueno-koen, oftewel het Ueno park. 'Ueno-koen Park is bezaaid met altaartjes en tempels, opgericht door de Tokugawa-shoguns, en is beroemd om zijn kersenbomen. Hier kwam de aristocratie genieten van de hanami, de kersenbloesem. Tijdens de enige belangrijke (maar mislukte) slag tegen de Meiji-restauratie deed de heuvel dienst als versterking van de circa 2000 Tokugawa-loyalisten, die in 1867 echter vernietigend werden verslagen door Japans eerste moderne leger. De vluchtende overlevenden zetten Tokugawa's tempelcomplex Tanei-ji in brand om te voorkomen dat hun tegenstanders het zouden kunnen gebruiken. Gelukkig zagen ze de Toshu-gu over het hoofd, gewijd aan Tokugawa Ieyasu zelf.' (NG reisgids Japan)

Naar eigen mening was het park immens. Het bevat zelfs een dierentuin! Brede lanen met overal groen maakte het park heel vriendelijk en rustgevend, logisch dat Japanners parken als hun tuin gebruiken. Niet dat er ook maar ergens afval ligt (of een prullenbak staat for that matter); Japanners nemen hun afval zelf mee naar huis om het daar weg te gooien. Een prullenbak is echt een rariteit. De gids vertelde ons dat dat kwam omdat met de aanslag op het metrostation een aantal jaar geleden de bom in een afvalbak had gezeten, waarop de overheid besloot om dan maar alle afvalbakken weg te halen.  

In het park stond een man allerlei awesome goocheltrucken te doen, ik heb hem een lange ballon (waar bij ons een clown er een poedel van maakt) door zijn strot zien schuiven. Huiveringwekkend. 

Aangezien de zon voor het eerst sinds we in Japan zijn aangekomen scheen, werd het al snel knap warm en mam en ik besloten een ijsje te halen. In Japan heb je 'shaved ice'; ze hebben een groot blok ijs waar met een apparaat ijs vanaf geschraapt wordt. Hieroverheen doen ze dan een siroop, in mijn geval een blauwe. Het smaakt fantastisch! 

Al lopend met ons ijsje gingen we op weg naar het station om naar het yoyogi park te komen. Hier zouden cosplayers staan en Elvis Presley fans. Mam had de geniale ingeving om dan ook bij yoyogi uit te stappen, en ik stemde daarmee in, al dacht ik dat de reisleider een andere naam had genoemd. Maar het klonk wel logisch. Dus we stapten bij yoyogi uit. Na aan vele mensen de weg gevraagd te hebben bleek het heel ver lopen te zijn. Gelukkig vonden we het park wel, maar we moesten er eerst nog helemaal doorheen, en het park is wel 54 ha groot. Het park is opgericht toen de gebouwen van de Amerikaanse bezettingsmacht werden afgebroken. Ook was het park de hoofdlocatie van de Olymische Spelen van 1964. Toen we eenmaal op de brug waren waar de cosplayers geacht werden te staan bleken ze er niet te zijn. Dit vonden we nogal jammer, maarja, ' tis niet anders. 

We wilden ook nog naar Akihabara, hét anime centrum van Japan. Ze verkopen daar zo'n beetje alles wat met -voornamelijk shoujo- anime te maken heeft. Overal grote beeldschermen en hoge anime stemmetjes en liedjes uit animes. Het was ook ongelooflijk druk, de gangen in de winkels waren super smal waardoor er in een winkel vele opstoppingen ontstonden. Een hele ervaring dus! Ik heb daar wat sleutelhangers gekocht. We zagen ook een diabolo wedstrijd met super trucs. Ik wilde graag wat mangaboekjes van geliefde series van mij hebben en in een bookoutlet waren ze voor maar 100¥ (ongeveer 70 cent) te koop waren. Ook deze gangpaden waren moeilijk te betreden aangezien de hele rij bezet was met lezende mensen. Ook op de andere etages stonden mensen gewoon boeken te lezen. Heel fascinerend om te zien. 

Na de bookstore zijn wel snel naar huis gegaan om de voeten te koelen zodat we maandag goed mee naar nikko konden.

Foto's worden nog bijgevoegd

Dag 3 Haiku

The Vibrant Colors 

Shining Upon Us

Even Now I Am Amazed

Dag 3 Tokyo - Kamakura Tempels

Om 8:00 stonden we met z'n allen klaar om naar Kamakura te gaan. 'Kamakura aan de Sagami-Wan (Sagami baai) is in 1192 gesticht, diende als samoeraiversterking en tempelstad en was tot 1333 de hoofdstad van Japan. De stad liep bij de aardbeving van 1923 zware schade op, maar doorstond de oorlog ongeschonden. Het is een luxueuze woonstad, maar heeft veel historische gebouwen en is met recht een van de meest bezochte Japanse steden.' (National Geographic Reisgids)

Ik heb niet veel meegekregen van de samoeraiversterkingen, maar we bezochten dan ook vooral tempels. Je hebt in Japan twee soorten tempels; tempels gericht aan Buddha en Shinto-tempels. 'Shinto - de Weg ven de Goden - dateert uit de prehistorie en is geworteld in een animisch volksgeloof, dat kami (letterlijk god) vereerde, goden die woonden in alle dingen onder de zon - ook in de zo'n zelf. ... Omdat shintoïsten eerder gedreven worden door ontzag en eerbied dan door geloof en vroomheid kent de religie geen strikte leerstellingen en ethische voorschriften.'

In Kamakura komen beide soorten  tempels veelvuldig voor, het is zelfs zo dat vlakbij een boeddhistische tempel vaak een shinto shrine staat, om de tempel van Buddha te beschermen tegen bliksem en ander onheil. Wel staat deze shinto shrine dan op een plek waar deze niet goed zichtbaar is, zodat Buddha het niet zou kunnen zien ^^. 

Een shinto shrine is te herkennen aan de "rode poort" en aan twee beelden die volgens mij goden moeten voorstellen in een drakengedaante. Ook moet je voor Shinto tempels toegang betalen, voor Buddhistische tempels niet, deze halen vooral geld uit het verkopen van charms en het voorspellen van je geluk in de toekomst. Daar ga ik later nog een keer op in denk ik ;). 

We gingen eerst naar een Shinto tempel, waar we leerden dat je voordat je de tempel binnengaat, je eerst nog je handen moeten wassen (en mond spoelen is ook wel gebruikelijk) zodat je rein de tempel binnengaat. Hiervoor staat aan het begin van de tempel een huisje met open muren waarin een grote bak met water (heilig water vertelde een reisgenoot) waar op de relingen allemaal kopjes met lange stelen liggen. Hiermee pak je wat water op en giet dat buiten de bak over je handen. 

Nadat we onze kaartjes betaald hadden gingen we dan ook eerst onze handen schoonmaken, waarna we op het tempelterrein kwamen en we nog meer torii (rode poorten) zagen, al waren deze dan niet rood maar bruinachtig. Mam en ik hadden een boekje gekocht waarin we stempels kunnen verzamelen die onder andere in tempels te verkrijgen zijn. Het eerste wonder van de dag was dan ook dat het niet een eenvoudige stempel is die even in je boekje gedrukt wordt, maar dat deze met de hand voor je geschreven wordt waarna er een paar rode stempels bijgedrukt worden. Echt spectaculair! Ook grappig is dat ze achterin het boekje beginnen, aangezien ze van oudsher in Japan van rechtsboven naar linksonder lezen. 

In de hoofdtempel kan je bidden voor de desbetreffende god, maar daarvoor moet je eerst wat lawaai maken zodat de god je ook hoort. Dit kan gedaan worden door wat kleingeld in een bak te gooien, wat erg rinkelt. Gelukkig is er kleingeld in overvloed in Japan; als je twee 1¥ muntjes erin gooit, ben je ongeveer 1,4 cent kwijt. Dit hebben mam en ik dan ook uitbundig uitgeprobeerd nadat we een beetje van de Japanners hadden afgekeken wat de bedoeling was. Daarna hebben we nog een beetje rondgekeken rondom de tempel gebouwen (ergens bovenaan een lange trap was nog een bel) en hebben nog een beetje rondgekeken in de tempelshop. Met de hele groep weer verzameld gingen we naar de volgende tempel, waar het er ongeveer hetzelfde aan toe ging. 

Voor de lunch is de groep opgesplitst, een deel van de groep had zin in noedels, mam en ik hadden wel zin in Sushi (daar heb ik altijd wel zin in) aan de lopende band. Deze band loopt rond in de zaak, in het midden staat de chef de sushi klaar te maken. De bezoekers gaan aan de buitenkant zitten en pakken de schaaltjes die ze willen hebben van de lopende band. Elke prijsklasse heeft een eigen kleur schaaltje. Ik meen me zo te herinneren dat blauwe schaaltjes 110¥ en rode schaaltjes 180¥ waren. De sushi smaakte heel erg goed, zelfs met de thee die we -bleek achteraf- in de soyasaus hebben gedropt in de veronderstelling dat het wasabi poeder was. 

Na de lunch gingen we naar een boeddhistische tempel waar ik m'n geluk voor de komende periode getest heb. De komende tijd heb ik 'generally good luck'. Als mensen een negatieve voorspelling krijgen is het de gewoonte om deze aan een soort wasrek (bij een gebrek aan een betere omschrijving) te hangen, om het ongeluk niet mee naar huis te nemen. Als je geluk hebt neem je deze natuurlijk wel mee naar huis. Vervolgens gingen we nog naar een shinto tempel waar ze ontzettend mooie tuinen hadden aangelegd met koi karpers en al. Dit leverde een aantal leuke foto's op. 

Er was nog 1 bezichtiging over, een gigantisch boeddhabeeld van steen. Ooit was deze bedekt met bladgoud, maar dat is er met de tijd allemaal vanaf gesleten. Omdat het inmiddels redelijk hard regende was het een warboel van paraplu's (ook de onze met Sakura petals) en we besloten om met de bus terug naar het metrostation te rijden in plaats van ons aan te sluiten in de paraplu file op de stoep. 

Inmiddels had ik een ontzettende pijn aan m'n voeten (vooral m'n rechter tenen) en in het hotel bleek dan ook dat ik een gigantische blaar heb weten te produceren. Nadat ik m'n voeten gekoeld had, probeerden we het lek te steken, maar het had weinig resultaat. We wilden nog wel even 's avonds weg en besloten om naar Shibuya te gaan (het beroemde kruispunt) terwijl het donker was. Het was een enorm spectakel om al die flitsende schermen en neonlichten te zien branden. De winkels waren ook nog bijna allemaal open en we keken een beetje rond. We moesten nog een paar Japanse stekkers kopen waarmee de onze omgezet kunnen worden aangezien de computerstekker en dergelijke niet in de wereldstekker bleken te passen raar genoeg. Voor zover generally good luck. Gelukkig na door een aantal vriendelijke Japanners geholpen te zijn vonden we de juiste winkel (en etage) om deze stekkers te kopen. Verderop in de straat zat nog een andere winkel die onze aandacht trok, namelijk een schoenenwinkel. Ik had alleen dichte schoenen meegenomen maar dat bleek bij deze hitte niet helemaal ideaal en een paar open schoenen leek me wel fijn. In de maat LL hadden ze een paar die me heel goed zaten en die naar Nederlandse maatstaven spotgoedkoop waren, dus die hebben we dan ook meteen meegepakt. Op de 6de etage hadden ze een 100¥ etage waar dan ook echt alles 100¥ was. Hier hebben we ook even rondgesnuffeld. Toen gingen we langzaam op hotel aan en aten we nog wat. Op naar de volgende mooie dag!

Ivm met wat inlaad problemen van de foto's zal ik deze later nog even toevoegen ;)

Dag 2 haiku

Without any care

People walking everywhere

The sky's lightning up